3 Disember 2010.
:)
masa berlalu sangat pantas, bukan?
di saat ini, semua ahli keluarga saya sudah nyenyak berdengkuran bermimpi di alam 'mati sebentar'. sebentar lagi akan saya menyusul mereka jua.
cuma sekarang, saya duduk menghadap radiasi LCD my Dell yg saya rasakan semakin hari semakin meninggi. apa bisa radiasinya makin menebal?
bertemankan mug Cream Cracker berisi Oolong Tea tanpa gula yg diharap bisa membantu membaikpulih kpd ideal weight.
oh no!
*teringat pd ukuran yg saya baca pd timbangan hari semalam*
:)
sy mmg begini. hatiku bukan kristal. *ceeewah*lebih2 lg hal yg sy rskan peribadi dan menyentuh sensitiviti. kalu perlu saya utarakan kpd umum, akan saya susun ayat yg serapi mungkin, untuk menyampaikan maksudnya tetapi dengan perkataan yg berbeza. bukan straight forward.
contoh:
insan2 hebat dan berani yang lain, bisa menulis berat badan mereka dengan mudah di blog, di fb dan di mana2. saya tidak.
to be true: saya malu.
:)
saat2nya hati saya akan diketahui hitam putihnya, adalah pd insan2 yg saya cintai dan sayangi SAHAJA. titik.
iya.
sy memilih siapa untuk memberitahu my true colours. of course, pd insan2 yg saya percaya. krn formula hidup saya:-
insan yang dicintai = insan yang dipercayai.
contoh insan2 tersebut: orang2 tertentu dr kalangan family dan orang2 tertentu dari kalangan best friends.
jd, krn itulah, apa yg anda baca di blog ini, hanyalah the tip of the iceberg.
hanya 10% dr cheritera hidup saya yg sangat panjang dalam mencari makna sebagai hamba Yang Esa.
saya yakin, banyak insan2 di alam cyber ini juga berfikiran sempit seperti saya.
"kalu nk privacy, buat apa tulis kt blog? semua org boleh baca" ini mungkin terpacul dr idea sesetengah anda yg lain.
well, my answer is, because i LOVE to write.
menulis adalah masa dimana saya boleh diam bersama2 diri saya.
bercakap dengan hati saya tentang kisah lara, duka, tawa dan bergossip juga.. :D
belajar menerima kenyataan.
kerana mempersiapkan diri untuk bangun di esok hari adalah tugas yang paling getir buat saya.
serius.
bukan mudah menjadi saya.
kalau Siti Nurhaliza gementar sblm pertandingan Juara Lagu, gementar saya lebih dari itu.
:)
dalam pekat malam itu ada terangnya.
dalam sunyi malam itu ada muziknya.
yang indah2 belaka.
yang tidak kan dicapai maksudnya selain insan2 yang mahu memahami dan menghayatinya.
Allah jadikan malam dengan sangat indah bukan?
p/s: Oolong Tea sangat pahit. masih ada 18 uncang. teruskan usaha murnimu Intan!
Jumaat, Disember 03, 2010
Isnin, November 22, 2010
permata hati yang pergi
cuma Allah yg tahu betapa ebby rindukan kakak.
Al-Fatihah.wasiat: kalu ditakdirkan Allah menjemput sy pulang, sy mahu ditanam di sini. bersama kakak dan yang lain2.
Ahad, November 21, 2010
maafkan kelancangan saya bila saya katakan lebih manis iman itu pada manusia2 yg pernah berbuat dosa
saya setuju 100% pd pepatah manusia belajar daripada kesilapan.
kalu xrase, xtahu. bile dh rs, br tahu.
sy ini kurang benar didikan agama dr kecil, jd, bnyk curang ngan conteng2 yg telah sy lukis di sepanjang kanvas kehidupan sy. hendaknyer saya diberi peluang tuk putar masa tapi realiti tetap realiti.
satu perjalanan yang panjang. no turning back. no u-turn. no undo.
mahamat issa pernah berkata pd sy, katanya ini mutiara kata dr ayahnya.
" if a person sleeps half of a day, and let say that he lives for 40 years, it means, he has been sleeping for 20 years of his lives. half of his age, he waste it for sleeping."
(mahamat issa ckp mcm tu sbb sy kuat tdo)
scary kn. 20 tahun tuk tidur shj. kalu hidup 60 tahun, 30 tahun dihabiskan dengan tidur. hurmmmm...
cerita kecil sy, selepas 24 tahun, br sy kenal erti hidup yg sebenar. br sy kenal Yang Maha Hidup. sy bersyukur dipilih dari jutaan manusia di dunia ini.
bnyk persoalan yg sy mahukan jawapannya dr Allah. terlalu banyak.
dan, manisnya, apabila Allah berikan jawapan itu pada sy.
sungguh indah.
tanpa saya sedari, sy bisa tersenyum sendiri sambil menitis air mata.
tanda terima kasih yg tak terhingga pd Allah yg masih menyayangi sy setelah curang2 yg sy lakukan selama ini.
memohon sentiasa tetapkan hati dan kukuhkan iman di hati saya.
dari sini, sy ingin laungkan permintaan...
tolong wahai hatiku dan kalian2...
tolong jangan berputus asa dengan kami yg curang dan corot ini.
kami ini sgt kurang kenal kehidupan krn kurangnya cikgu2 yg sanggup bersabar dlm mendidik kami.
kami ini sgt curang krn sudah terbiasa dengan jijik keji dosa yg kami rs selesa bila melakukannya.
kami ini terlalu lemah, jadi tolongkan kuatkan kami.
jangan tinggalkan kami walau kami yang meminta berundur.
jangan lepaskan kami walau kami yang mahukan kebebasan.
kami ini buta, tuli dan pekak.
jadi, tolonglah kami merangkak, sekalipun mengengsot tuk mencari jalan pulang pd Yang Maha Agung di suatu masa.
jangan tinggalkan saya, please....
kalu xrase, xtahu. bile dh rs, br tahu.
sy ini kurang benar didikan agama dr kecil, jd, bnyk curang ngan conteng2 yg telah sy lukis di sepanjang kanvas kehidupan sy. hendaknyer saya diberi peluang tuk putar masa tapi realiti tetap realiti.
satu perjalanan yang panjang. no turning back. no u-turn. no undo.
mahamat issa pernah berkata pd sy, katanya ini mutiara kata dr ayahnya.
" if a person sleeps half of a day, and let say that he lives for 40 years, it means, he has been sleeping for 20 years of his lives. half of his age, he waste it for sleeping."
(mahamat issa ckp mcm tu sbb sy kuat tdo)
scary kn. 20 tahun tuk tidur shj. kalu hidup 60 tahun, 30 tahun dihabiskan dengan tidur. hurmmmm...
cerita kecil sy, selepas 24 tahun, br sy kenal erti hidup yg sebenar. br sy kenal Yang Maha Hidup. sy bersyukur dipilih dari jutaan manusia di dunia ini.
bnyk persoalan yg sy mahukan jawapannya dr Allah. terlalu banyak.
dan, manisnya, apabila Allah berikan jawapan itu pada sy.
sungguh indah.
tanpa saya sedari, sy bisa tersenyum sendiri sambil menitis air mata.
tanda terima kasih yg tak terhingga pd Allah yg masih menyayangi sy setelah curang2 yg sy lakukan selama ini.
memohon sentiasa tetapkan hati dan kukuhkan iman di hati saya.
dari sini, sy ingin laungkan permintaan...
tolong wahai hatiku dan kalian2...
tolong jangan berputus asa dengan kami yg curang dan corot ini.
kami ini sgt kurang kenal kehidupan krn kurangnya cikgu2 yg sanggup bersabar dlm mendidik kami.
kami ini sgt curang krn sudah terbiasa dengan jijik keji dosa yg kami rs selesa bila melakukannya.
kami ini terlalu lemah, jadi tolongkan kuatkan kami.
jangan tinggalkan kami walau kami yang meminta berundur.
jangan lepaskan kami walau kami yang mahukan kebebasan.
kami ini buta, tuli dan pekak.
jadi, tolonglah kami merangkak, sekalipun mengengsot tuk mencari jalan pulang pd Yang Maha Agung di suatu masa.
jangan tinggalkan saya, please....
Rabu, November 10, 2010
tersebutlah kisah seorang cikgu
GSTT. sy jd cikgu ganti di SK Saint Thomas, kotan.
sekolah budak lelaki.
hari pertame: kepale sakit, tekak sakit. tertunggu2 pukul 6 petang, xsabar2 nk balik umah.
sbb: budak2 tu susah nk dgr cakap saya.setiap masa saya perlu menjerit bila buka mulut. xsame mcm sy mengajar di sk semambu tahun 2006 dulu.
sk semambu, sekolah campur, bile ade budak perempuan, budak lelaki segan sikit nk buat nakal2, sbb kalu kene marah ngan cikgu atau di denda berdiri atas kerusi ke, derang malu ngan budak2 perempuan.
sekolah ni, Ya Rabbi, sy jerit suruh diam sekali, sempat la dalam 2 minit je derang dgr cakap sy. pas2, jd pasar malam semule kelas tu. dh la budak lelaki, suare sorang2 mcm speaker. susah payah sy nk jerit nk overcome sore speaker sebanyak 32 org tu.
bila cikgu masuk kelas, bukan ucap salam tp salam sejahtera.
sebelum nk boleh mula mengajar, kene menjerit dulu, nk dapatkan perhatian derang, nk suh derang berhenti main dan keluarkan buku. 10 minit dh habis kat situ. belajar dlm 20 minit je. latihan xsempat nk kaver. itu belum kire mase terbuang bile ade yg xbawak buku. sy akan suh die bawak keluar semua buku dr beg. nk pastikan die betul2 xbawak buku. sbb kadang2 budak2 ni suke tipu sbb malas nk buat latihan.
lagi satu, derang suke mintak kebenaran nk pergi tandas. every minutes. geram3x.
mmg tau budak2 ni.
dalam serabut2 nk menyesuaikan diri, boleh pulak budak2 kelas sy ponteng sekolah. pegi jalan2 kt megamall. OMG!!!!
gilo apo. darjah 3 dh pandai dan berani monteng. kalu kene sholek ke, kene cekup ngan budak dadah ke, ape nk buat?
budak2 zaman skrg...haih...........
but, this is nice lah ekceli. new experience. sy respek la cikgu2 yg dh lame mengajar kt situ. dh lali dh derang sume ngan perangai budak2.
ujung tahun, bnyk sgt keje, pulang buku teks, bg buku teks next year, exam marks, hari anugerah, hari pelaporan, dan lain-lain.
penat.
tp its great experience for me.
:D
sekolah budak lelaki.
hari pertame: kepale sakit, tekak sakit. tertunggu2 pukul 6 petang, xsabar2 nk balik umah.
sbb: budak2 tu susah nk dgr cakap saya.setiap masa saya perlu menjerit bila buka mulut. xsame mcm sy mengajar di sk semambu tahun 2006 dulu.
sk semambu, sekolah campur, bile ade budak perempuan, budak lelaki segan sikit nk buat nakal2, sbb kalu kene marah ngan cikgu atau di denda berdiri atas kerusi ke, derang malu ngan budak2 perempuan.
sekolah ni, Ya Rabbi, sy jerit suruh diam sekali, sempat la dalam 2 minit je derang dgr cakap sy. pas2, jd pasar malam semule kelas tu. dh la budak lelaki, suare sorang2 mcm speaker. susah payah sy nk jerit nk overcome sore speaker sebanyak 32 org tu.
bila cikgu masuk kelas, bukan ucap salam tp salam sejahtera.
sebelum nk boleh mula mengajar, kene menjerit dulu, nk dapatkan perhatian derang, nk suh derang berhenti main dan keluarkan buku. 10 minit dh habis kat situ. belajar dlm 20 minit je. latihan xsempat nk kaver. itu belum kire mase terbuang bile ade yg xbawak buku. sy akan suh die bawak keluar semua buku dr beg. nk pastikan die betul2 xbawak buku. sbb kadang2 budak2 ni suke tipu sbb malas nk buat latihan.
lagi satu, derang suke mintak kebenaran nk pergi tandas. every minutes. geram3x.
mmg tau budak2 ni.
dalam serabut2 nk menyesuaikan diri, boleh pulak budak2 kelas sy ponteng sekolah. pegi jalan2 kt megamall. OMG!!!!
gilo apo. darjah 3 dh pandai dan berani monteng. kalu kene sholek ke, kene cekup ngan budak dadah ke, ape nk buat?
budak2 zaman skrg...haih...........
but, this is nice lah ekceli. new experience. sy respek la cikgu2 yg dh lame mengajar kt situ. dh lali dh derang sume ngan perangai budak2.
ujung tahun, bnyk sgt keje, pulang buku teks, bg buku teks next year, exam marks, hari anugerah, hari pelaporan, dan lain-lain.
penat.
tp its great experience for me.
:D
heroes 2 Kenneth. going to miss them.
Jumaat, Oktober 29, 2010
lady's choice
pilihan.
dulu, buat pilihan adalah perkara yang sangatlah saya benci. tak suka tak suka.
skrg, bile dh tue2 mcm ni, barulah nampak hikmahnya knp kita mesti buat pilihan dalam hidup.
dalam hidup semua yg bergelar insan akan diberi ujian di mana akhirnya kite terpaksa membuat pilihan. suka atau tidak, mesti pilih.
buat pilihan, memerlukan kita berfikir.
kita mesti bijak memilih jalan mana yang harus kita lalui.
kita berfikir baik dan buruknya pilihan2 yg kita ada. apa kesannya di masa hadapan.when i said about future, its not only about us, ia akan mempengaruhi insan2 lain di sekeliling kita juga. family kita yg paling utamanye.
dan berbuat pilihan, Allah dh beri guidelines. berfikir guna akal bukan ikut hati. kita ada Yang Maha Tinggi di atas sana, hanya pada Dialah tempat kita bergantung. bila kita buat keputusan, pada Dia lah kita berserah dan bertawakal. dengan solat istikharah, Allah bg peluang untuk kita bermohon pada Nya.
Insyaallah, keputusan yg dibuat dengan petunjuk dr Allah, akan menenangkan hati kita. kita tak akan menyesal di kemudian hari. Insyaallah.
still, now, sy rs sikit2 takut.
bnyk perkara dlm kepale sy skrg, nk sambung phd kt utp ke nk apply kt ump je?
nk cari keje ke nk sambung belajar?
kalu sy bekerja, sy xdpt jage my emak.
so, what is the point?
tp kalu xkerja, kuranglah sumber pendapatan family kami. sy dan my emak same2 x bergaji.
keadaan skrg, xsame macam dulu lg. serius tak sama.
bnyk yg sy korbankan, walau sedih dan rindu, sy tahu hikmahnya ada. sy yakin janji Allah.
sy harapkan Allah teruskan kuatkan iman dan semangat sy.
semoga sy buat pilihan yang betul dan diredhai oleh-Nya.
dulu, buat pilihan adalah perkara yang sangatlah saya benci. tak suka tak suka.
skrg, bile dh tue2 mcm ni, barulah nampak hikmahnya knp kita mesti buat pilihan dalam hidup.
dalam hidup semua yg bergelar insan akan diberi ujian di mana akhirnya kite terpaksa membuat pilihan. suka atau tidak, mesti pilih.
buat pilihan, memerlukan kita berfikir.
kita mesti bijak memilih jalan mana yang harus kita lalui.
kita berfikir baik dan buruknya pilihan2 yg kita ada. apa kesannya di masa hadapan.when i said about future, its not only about us, ia akan mempengaruhi insan2 lain di sekeliling kita juga. family kita yg paling utamanye.
dan berbuat pilihan, Allah dh beri guidelines. berfikir guna akal bukan ikut hati. kita ada Yang Maha Tinggi di atas sana, hanya pada Dialah tempat kita bergantung. bila kita buat keputusan, pada Dia lah kita berserah dan bertawakal. dengan solat istikharah, Allah bg peluang untuk kita bermohon pada Nya.
Insyaallah, keputusan yg dibuat dengan petunjuk dr Allah, akan menenangkan hati kita. kita tak akan menyesal di kemudian hari. Insyaallah.
still, now, sy rs sikit2 takut.
bnyk perkara dlm kepale sy skrg, nk sambung phd kt utp ke nk apply kt ump je?
nk cari keje ke nk sambung belajar?
kalu sy bekerja, sy xdpt jage my emak.
so, what is the point?
tp kalu xkerja, kuranglah sumber pendapatan family kami. sy dan my emak same2 x bergaji.
keadaan skrg, xsame macam dulu lg. serius tak sama.
bnyk yg sy korbankan, walau sedih dan rindu, sy tahu hikmahnya ada. sy yakin janji Allah.
sy harapkan Allah teruskan kuatkan iman dan semangat sy.
semoga sy buat pilihan yang betul dan diredhai oleh-Nya.
Sabtu, Oktober 23, 2010
Sabtu, Oktober 16, 2010
after raya
My emak dh undergo 2 times of chemo treatment. each time after chemo, she will vomit everything that she ate or drank. walaupun hanya air kosong. akan muntah air kosong semula.
disebabkan selalu vomit, die selalu rs lapar tp rs serik nk makan, takut muntah.
walaupun ade tablet tahan muntah yg farmasi bg, ubat tu pun keluar jugak masa muntah.
rambut my emak pun dh bnyk yg gugur. especially di bahagian belakang sbb bila berbaring, bergesel dgn bantal. kadang2, bile my emak lurut rambut pun, ada yg gugur kt tangan die.
my emak dh turun 4 kg dlm masa 21 hari. duration antara 1st chemo and 2nd chemo.
my emak kata kaki die sakit, lengan lenguh2. hari2 die suh urut.
another 4 cycle of chemo to go..... be strong Insya Allah
disebabkan selalu vomit, die selalu rs lapar tp rs serik nk makan, takut muntah.
walaupun ade tablet tahan muntah yg farmasi bg, ubat tu pun keluar jugak masa muntah.
rambut my emak pun dh bnyk yg gugur. especially di bahagian belakang sbb bila berbaring, bergesel dgn bantal. kadang2, bile my emak lurut rambut pun, ada yg gugur kt tangan die.
my emak dh turun 4 kg dlm masa 21 hari. duration antara 1st chemo and 2nd chemo.
my emak kata kaki die sakit, lengan lenguh2. hari2 die suh urut.
another 4 cycle of chemo to go..... be strong Insya Allah
Langgan:
Catatan (Atom)